Captain Nicole aan het woord.

Beste Westgolfers,

In deze barre tijden waarin ieder van ons zijn of haar leven drastisch moet herschikken om hopelijk een steentje bij te dragen tot het indijken van deze gevaarlijke epidemie, hoop ik U toch regelmatig een hart onder de riem te kunnen steken met een woordje. Ook willen we ieder van U op de hoogte houden van de  werken die verder gaan op Westgolf om U in betere tijden een prachtig parcours te kunnen aanbieden.

Inderdaad nu de lente echt op komst is en het eindelijk niet meer alle dagen regent, staan we te popelen om niet alleen in de natuur te gaan maar zeker te golfen op ons parcours, tornooien te spelen, uitstapjes te maken. Een druk programma stond voor U klaar zeker in dit feestjaar. Maar nu staat alles op pauze... Het gesloten clubhuis, ons ‘ stamcafé’, een gesloten driving range, doet zeer. Het leven valt stil, het sociale leven valt stil, buiten kunnen we luisteren naar de stilte. In de lucht trekken de schaarser wordende vliegtuigen witte strepen. Er hangt een stilte over ons dorp , onze stad. Er rijden nog auto’s, maar ze lijken gehalveerd en over straat lopen nog maar enkele mensen, die je vriendelijk groeten, op veilige afstand weliswaar, maar echte praatjes worden er niet meer geslagen. Het is een bevreemdend gevoel.

We grijpen nu meer dan ooit naar de TV,  laptop, de gsm. We mailen, skypen, face timen naar vrienden en familie, naar de kleinkinderen en allen zijn vast overtuigd en heel positief: we gaan er tegen aan , we proberen ons sterk te houden en de richtlijnen met al dan niet tegenzin of onbegrip , strikt op te volgen: onze gezondheid ligt in handen van de houding van iedereen. Positiviteit is overheersend en dat doet deugd. We moeten nog een lange weg samen afleggen.

Wij denken aan ieder van U , beste Westgolfer, jong en oud . We moeten deze harde noot kraken, de impact is enorm en vraagt een grote inspanning en aanpassing van ieder van ons. We hopen op betere tijden en we moeten er nu het beste van maken.

Nicole Loquet Captain Westgolf