Kroniek van de Captain: Week 8

"It's good to feel the green green grass from (Westgolf) home".... (naar een song van Tom Jones uit de jaren '60)

Inderdaad, wij Westgolfers zijn zo blij het gras van het parcours op te kunnen lopen te voelen, te bespelen. En wat een kwaliteit wordt ons aangeboden!!! 7 weken lang, en de werkzaamheden gaan nog verder, werkte het Green team o.l.v. Bart, dagelijks op het terrein. Het onderging een metamorfose ook geholpen door de natuur die vrij spel had en in volle glorie kon groeien en bloeien in deze “stille” lente.

Het terrein lijkt veel breder, tientallen bomen werden gesnoeid en de meeste bosjes struikgewas op heel strategische plaatsen werden ontbost: onze mis geslagen ballen zijn nu zichtbaar ook in de meeste rough…!! Een goede raad en niet van Tante Kaat: reserveer een starttijd, een practice moment of zelfs een les en kom zelf ervaren hoe je kan genieten, onder strikte voorwaarden natuurlijk, van ons terrein.

Dit is fase 1 en we zijn zeer blij dat wij als golfers erbij horen. En wat daarna….??

Wat met het leven NA de lockdown? Nu we stilaan durven dromen van een einde aan de quarantaine, weten we niet of we een antwoord wel willen vinden…

Ondertussen bevinden we ons al bijna 8 weken in een ‘leven zonder ‘leven’, waar eenheid van ruimte en tijd heersen, waar alle dagen voor de meesten onder ons dezelfde zijn. Fysieke contacten beperken we, we wisselen woorden uit, maken foto’s van onze gerechten, delen fims, liedjes . Geen overvolle drukke agenda meer, vrijwel geen bezoekjes, we lijken wel geobsedeerd door de nieuwsberichten, om zo iets meer te weten te komen over het leven dat zich buiten ons afspeelt en dat we enkel als toeschouwer mogen bekijken.

Na zovele weken zijn  er velen onder die zich in deze omstandigheden eigenlijk verbazingwekkend oké voelen!!!. Heb jij ook angst om buiten te komen, terwijl alles nog aan de gang is?

Angst om opnieuw geconfronteerd te worden met “hiervoor”….Wie zullen we “hierna” zijn?

In deze 8 weken kwamen we zeker dichter bij onszelf, leerden we dat de mens tot veel goeds in staat is, voorbeelden genoeg van de inventiviteit van  ouders, jongeren , ouderen, familie en vrienden, de zorg van zovelen voor zieken, herstellenden , de troost voor rouwenden.

Ik hoop dat dit alles een les zal zijn voor de toekomst waarin we uiteindelijk allemaal oog in oog komen te staan met een “nieuwe “ werkelijkheid.

Nog even volhouden en genieten van wat reeds kan en mag…

Digitale knuffel  Nicole Loquet